Ζω στο κέντρο της Αθήνας. Την πόλη μου δεν ξέρω πια αν την αγαπώ. Με κουράζει. Η κίνηση, η φασαρία, η αγένεια, τα σκουπίδια, οι παράνομα παρκαρισμένοι, και βασικά με ενοχλεί το χρώμα της. Ή μάλλον η αχρωμία της. Δυσκολεύομαι να επικεντρωθώ στις ομορφιές της, όπως η Διονυσίου Αρεοπαγίτου, η Ακρόπολη, ο Λυκαβηττός, τα Αναφιώτικα, η Πλάκα και σε μερικά νεοκλασικά σπίτια που ευτυχώς ακόμα έχουν χρώμα ελληνικό.

14/04/2010 - 20:33Κλεμμένη δόξα


Την προηγούμενη εβδομάδα εμφανίστηκε στο νησί ένας πωλητής για να προωθήσει ένα νέο χάρτη που τιτλοφορείται «πεζοπορικός». Η εμφάνισή του είναι καλή, η ποιότητα του χαρτιού επίσης, η τιμή του περισσότερο από τσουχτερή. Εξ’ όσων γνωρίζω, όσοι διαθέτουν βιβλιοπωλεία και καταστήματα με τουριστικά είδη τον προμηθεύτηκαν γιατί το ενδιαφέρον για τα μονοπάτια της Ικαριάς είναι πολύ μεγάλο και στο συγκεκριμένο τομέα υπήρχε ένα μεγάλο κενό. Άνθρωποι που έψαχναν και δεν έβρισκαν μονοπάτια ή άλλοι που έβρισκαν και μετά χάνονταν στο πουθενά.

14/04/2010 - 20:26White noise…

~συσκευή εξάλειψης θορύβου, που χρησιμοποιείται για να διευκολυνθεί η επέλευση του ύπνου~

11/04/2010 - 15:17Rendez-vous

Είχα ραντεβού μαζί τους. Από καιρό. Μόνος μου το είχα κλείσει. Δε με περίμεναν και πήγα. Στο Παρίσι. Το πρώτο ήταν με κλασικούς και αναγεννησιακούς. Όλα καλά μα ένοιωθα τουρίστας. Εγώ ήθελα να συναντήσω την πόλη ... των Άλλων. Του μεσοπολέμου, της αβάντγκαρντ, του ... απρoόπτου.

Καλησπέρα σας. Λοιπόν ακούστε, και βάλτε τα καλά στο μυαλό σας γιατί θα τα πω μόνο μια φορά...

Τα άσχημα νέα περί κρίσης έχουν κατακλίσει την καθημερινότητα μας και τα γνωρίζετε. Εε;

11/04/2010 - 14:46V for Vendetta

Είναι ο V. Και η Evey. Ο V ένας ορκισμένος επαναστάτης και η Evey η πιστή σύμμαχός του. Ζουν στο Λονδίνο του 2020. Εκεί την εξουσία έχει καταλάβει από χρόνια μια φασιστική κυβέρνηση, με πρόσχημα να σώσει το λαό από μια επιδημία. Η κυβέρνηση στερεί την ελευθερία από τους πολίτες και μέσα από την τηλεόραση, την οποία και ελέγχει, καλλιεργεί στο υπνωτισμένο κοινό το αίσθημα του φόβου.

Από μικρή θυμάμαι τις θείες μου να ανταλλάσουν, πέρα από πιάτα με κουλουράκια και διάφορα πεσκέσια, κάτι μπουκαλάκια διαφανή με ένα κόκκινο ζουμί μέσα στο οποίο … επέπλεαν και «διάφορα» … Μετά από ‘κει … άρχιζε η αιώνια κουβέντα των συνταγών…

Έγινε κι αυτό. Στο παραμεθόριο χωριό Πηγή του Κιλκίς που απέχει 15 χιλιόμετρα από τα Ελληνοσκοπιανά σύνορα, το οποίο μάλιστα έχει 61 μόνιμους κατοίκους (μέχρι στιγμής) και αυτούς σε μεγάλη ηλικία ... πήγαν οι της ΣΔΟΕ και τους έδωσαν πρόστιμο 4400 ευρώ γιατί, λέει, δεν έκοβαν αποδείξεις όταν έκαναν μια γιορτή για την ενίσχυση του Συλλόγου τους και πουλούσαν σουβλάκια !

Είναι τρεις. Κάθονται στο καφενείο. Μπροστά τους, στο τραπέζι, ο μεζές και τα ποτήρια τους. Κουβεντιάζουν για το ξύπνημα της άνοιξης και τις δουλείες στα χωράφια. Προβληματισμένοι που όλοι οι γεωπόνοι της περιοχής έχουν ξεμείνει από σπόρο πατάτας. Ψάχνουν εναλλακτικό προμηθευτή.

Σελίδες