ikariamag | ελεύθερες πτήσεις - της Αλεξίας Παλαιστή
της Αλεξίας Παλαιστή
![](https://www.ikariamag.gr/sites/default/files/styles/category-page/public/field/image/_1__1_1.jpg?itok=38QMKb3S)
Δεν ήσουν μικρός στην Ικαρία; Δε μαζευόσασταν κάθε καλοκαίρι όλα τα παιδιά του χωριού –και τα «αμερικανάκια»- και παίζατε μέχρι να σας τραβήξει η μάνα στο σπίτι από το αυτί; Δεν πήγαινες σε όποιον έβρισκες μπροστά σου να του ζητήσεις να έρθει στην ομάδα σου για να πολεμήσετε τους «άλλους» που όλο σας νικάνε;
![](https://www.ikariamag.gr/sites/default/files/styles/category-page/public/field/image/dsc00203_2.jpg?itok=GXkUEmHj)
Θυμάμαι ακόμα την πρώτη φορά που πάτησα το πόδι μου στο νησί. Ήταν πριν από πολλά χρόνια και είχα φτάσει κάπου στις τρεις το πρωί, μετά από περίπου δεκατρείς ώρες ταξίδι με ένα καταραμένο καρυδότσουφλο, βρώμικο και πανάκριβο από τότε ακόμα, ιδανικό για να με προϊδεάσει για την εικόνα που θα συναντούσα.
![](https://www.ikariamag.gr/sites/default/files/styles/category-page/public/field/image/04092011217.jpg?itok=DclMu8g9)
Όσοι έχουμε δύο, είμαστε πολύ τυχεροί. Γιατί με αυτά τα δύο μέλη μπορούμε να κάνουμε πολλά πράγματα. Από το να νιώσουμε με τα δακτυλικά μας αποτυπώματα το απαλό πρόσωπο ενός νεογέννητου, μέχρι να σκάψουμε ένα λάκκο για να φυτέψουμε ένα βασιλικό. Εγώ, μπορώ να πατήσω γρήγορα τα μαύρα πλήκτρα στο πληκτρολόγιο του lap top.