ikariamag | ελεύθερες πτήσεις - φιλοξενούμενες πένες

φιλοξενούμενες πένες

Με λένε Λένα, είμαι ελληνικής καταγωγής και τώρα ζω στην Αμερική. Ελπίζω να βρω την οποιαδήποτε πληροφορία σχετικά με την ηλικιωμένη γυναίκα των φωτογραφιών (η αριστερή φωτογραφία είναι του 1959), το όνομα της οποίας ήταν Άννα.

Θετικά είναι τα αποτελέσματα της πολύμηνης έρευνας που πραγματοποιήθηκε σε δείγμα σπιτιών της Ικαρίας ακόμα μάλιστα και στις περιοχές γύρω από τις ραδιούχες ιαματικές πηγές. Σύμφωνα με την έρευνα, οι συγκεντρώσεις ραδονίου στο σύνολο των σπιτιών που μετρήθηκαν δεν υπερβαίνουν ούτε τα πιο αυστηρά όρια, όπως αυτά καθορίζονται από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας.

Ήταν ένα τάμα των παιδικών μου χρόνων. Εντυπωσιασμένος από την Καριώτισσα μάνα, που στο παιδικό μου μυαλό φάνταζε σαν ηρωΐδα και αγία μαζί, ήθελα πάντα να γράψω κάτι γι' αυτήν, κάτι σαν ύμνο, δείγμα ελάχιστο του θαυμασμού και της αγάπης που ένιωθα. Και να που το τάμα αυτό έμελλε να το εκπληρώσω σήμερα, σε μιαν ηλικία που ο συναισθηματισμός, η αναπόληση και η νοσταλγία ομορφαίνουν, αλλά ταυτόχρονα και καταδυναστεύουν τη ζωή μας.

Οι φίλοι μιλούσαν για Ικαρία, για αυτοδιαχειριζόμενα κάμπινγκ, για το Να, για τη χαλαρή ατμόσφαιρα, κι εγώ με τον Σον, τον Ολλανδό συνταξιδιώτη μου για πάνω από 30 χρόνια, στην Ελλάδα κι έξω, κουνούσαμε το κεφάλι και λέγαμε "τσκ… τσκ… Σαν τους Φούρνους…!"

Κάποιες φορές ξυπνάς ένα πρωί, αφήνεις τα παιδιά σου στο σχολείο, πας στη δουλειά σου μ’έναν καφέ στο χέρι, χαιρετάς τους συναδέλφους σου, ξεκινάς τα καθημερινά σου. Νιώθεις μια ενόχληση, στην αρχή μικρή, ανεπαίσθητη, ανάξια λόγου και ανησυχίας. Γίνεται εντονότερη όσο τα λεπτά περνούν. Λες, δε θά ‘ναι τίποτα, και αυτό θα περάσει. Συνεχίζεις τα καθημερινά, κάνοντας πως δε συμβαίνει τίποτα,η δουλειά δεν μπορεί να περιμένει.

20/01/2017 - 09:48Περί Αληθινής

Τὸ καλοκαίρι τοῦ 2011 ταξίδεψα γιὰ λίγες μέρες στὸ πάτριον ἔδαφος τῆς Ἰκαρίας, ἔπειτα ἀπὸ ἀπουσία 23 ἐτῶν. Σὲ μιὰ ἐπίσκεψη μὲ τὸν ἀδελφό μου στὸ Χριστὸ Ραχῶν καὶ εὑρισκομένου μου σὲ φιλικὴ ὁμήγυρη, κάπως μπῆκε στὴ συζήτηση τὸ θέμα τοῦ συνηθέστατου στὴν Ἰκαρία ὀνόματος «Ἀληθινή». Κάποια κυρία, ποὺ ἂν θυμᾶμαι καλὰ τὸ ἕνα ἀπὸ τὰ δύο βαπτιστικά της ὀνόματα ἦταν Ἀληθινή, μᾶς εἶπε ὅτι ἐνῶ βρισκόταν στὴν Κάρπαθο εἶχε πληροφορηθεῖ πὼς ὑπάρχουν κι ἐκεῖ Ἀληθινὲς καὶ πὼς ὑπάρχει στὴν Πάτρα εἰκόνα τῆς Παναγίας Ἀληθινῆς.

Είναι γεγονός πως τα τελευταία χρόνια οι τιμές των εισιτηρίων των πλοίων έχουν αυξηθεί αρκετά. Αν συνυπολογίσουμε και την οικονομική κρίση που βιώνουμε, είναι ένα έξοδο αρκετά σημαντικό για να επισκεφτείς το νησί σου.

Επισκέφθηκα φέτος την Ικαρία για δεύτερη φορά, καθώς ερωτεύτηκα αυτό το πανέμορφο νησί πέρυσι. Πρόκειται για ένα νησί παρθένο που έχει διατηρήσει τη φυσικότητα και την ομορφιά του.

Στην ηλικία των 76 και 67 αντιστοίχως, είμαστε πια επιρρεπείς στα άγη και τους πόνους της τρίτης ηλικίας. Έτσι, ένας από τους πιο σημαντικούς λόγους που μας έκανε να επιλέξουμε την υπέροχη Ικαρία για τις 25μερες διακοπές μας, στον βορρά και τον νότο, τον Ιούνιο αυτού του έτους, ήταν οι ιαματικές πηγές.

Αναρωτιόμουν πάντα..γιατί ένας Ίκαρος να κείτεται στη γη της Σικελίας; Έλεγα ότι η θάλασσα, αυτή που χωρίζει, ενώνει κιόλας, κι εδώ, στον Ακράγαντα, στη θάλασσα αυτή των ναών και με τη θάλασσα νότιο προπύργιο της κοιλάδας, ακόμα κι εδώ ταιριάζει.

Σελίδες