ikariamag | ελεύθερες πτήσεις - φιλοξενούμενες πένες

φιλοξενούμενες πένες

Λίγα λόγια για την πρώτη παράσταση «ΙΚΑΡΙΑ το νησί των θεών», αρκετές ώρες μετά το τέλος της, σε μια προσπάθεια να καταλαγιάσει ο αρχικός ενθουσιασμός.

Μία σύντομη περιήγηση στους περιφεριακούς, ακριτικούς δρόμους του νησιού μας αφήνει μονάχα πικρία και απογοήτευση. Στην Ικαρία του 2015 και μετά από αρκετές μηνύσεις με μια αθωωτική και μία καταδικαστική με αναστολή πάντα απόφαση (6 μηνών) αλλά και διάφορες εκστρατείες ενημέρωσης, βλέπουμε δεκάδες τετράποδα αλυσοδεμένα μοναχά τους μερόνυχτα στο κρύο και τις βροχές να υπομένουν καρτερικά τον θάνατό τους.

Κατάγομαι από το νησί μας, και παρόλο που έχω μεγαλώσει στην Αθήνα, έχω ζήσει μεγάλο μέρος της ζωής μου στην Ικαρία. Από τα καλοκαίρια των παιδικών μου χρόνων, μέχρι και σήμερα, που ο ίδιος έχω μάθει την 6χρονη κόρη μου να αγαπά κάθε γωνιά της Ικαριάς.

Με αφορμή τα πρόσφατα σεμινάρια του κέντρου δια βίου μάθησης του δήμου Ικαρίας, με ποικίλη θεματολογία όπως “αστικοί” λαχανόκηποι και νέες “εναλλακτικές” καλλιέργεις ( ιπποφαές, στέβια) επανήλθαν στο μυαλό μου σκέψεις σχετικά με την ολική έλλειψη σχεδιασμού της αγροτικής παραγωγής της Ικαρίας που αντανακλάται και στη μνημειώδη αστοχία των θεματικών των παραπάνω σεμιναρίων.

Σίγουρα υπάρχουν άνθρωποι που διαφυλάσσουν τις αρχές του ελεύθερου κάμπινγκ, αλλά θα βοηθούσε αν κι αυτοί οι ίδιοι "περιφρουρούσαν" (και προφανώς όχι με την "κομματική" έννοια) το χωρό στον οποίο επιλέγουν οι ίδιοι να περάσουν τις διακοπές τους και προσπαθούσαν να εξηγήσουν την αναγκαιότητα του να σέβονται το περιβάλλον και τους γύρω τους σε όσους αδιαφορούν και θεωρούν ότι η δική τους ελευθερία είναι μεγαλύτερη και ανώτερη από των υπολοίπων.

Καταρχήν θεωρώ απαρέδεχτο να ακούγονται τριτοκοσμικοί χαρακτηρισμοί για τους κατασκηνωτές που επισκέπτονται το νησί μας. Μέσα σε ένα σύνολο ανθρώπων, ο καθένας λειτουργεί διαφορετικά. Δεν μπορούμε να "τσουβαλιάζουμε" κανέναν, ούτε να κατηγορούμε για όλα τα δεινά μας τους κατασκηνωτές!

Με αφορμή τη διαδυκτιακή συζήτηση που αφορά στο θέμα του free camping στις παραλίες Μεσακτή και Λιβάδι, θα ήθελα να εκφράσω τη γνώμη μου με λίγα λόγια.

Κατ’ αρχάς χαίρομαι που ανοίγετε τον φάκελο τουρισμού στην Ικαρία. Ένα θέμα τόσο μεγάλο αλλά και διαστρεβλωμένο, τόσο προσοδοφόρο αλλά και τόσο ζημιογόνο για κατοίκους και παραθεριστές.

Εχοντας την εικονα της Ικαριας που μεγαλωσα και τα τελευταια χρονια την εικονα των νησιων που εχουν εντονο τουρισμο και ακομα περισσοτερο της Κω στην οποια ζω, ειναι ντροπη ακομα να υπαρχει το θεμα του ελευθερου καμπινγκ χωρις περιορισμους και ορια. Ιδιαιτερα το περασμενο καλοκαιρι, το θεαμα ηταν ντροπιαστικο και ακομα περισσοτερο για τους επισκεπτες που εμεναν σε ξενοδοχεια και καταλυμματα.

09/04/2015 - 17:11Αγία Νοσταλγία

Είναι αυτό που σε πιάνει, όπου κι αν βρίσκεσαι, ακόμα και σε χώρες πιο πλούσιες, πιο δίκαιες, πιο αναπτυγμένες απ' τη δική σου, να ξυπνάς και να κοιμάσαι με την έγνοια του τόπου σου.

Σελίδες