ikariamag | ελεύθερες πτήσεις - φιλοξενούμενες πένες

φιλοξενούμενες πένες

Εντάξει, η αλήθεια είναι πως συνήθως τους πρωτάρηδες τους προειδοποιούμε - εγώ τουλάχιστον! Απλώς η υπερβολική αγάπη μας για το νησί και τις καταστάσεις που εμείς βιώνουμε -όπως τις βιώνουμε λαμβάνοντας υπόψη αυτή την αγάπη- μάλλον περιγράφουν έναν τόπο μαγικό (που φυσικά είναι!) και κάπου εκεί χάνεται η μεταδοτικότητα για τις όποιες περιστάσεις «ασυμβατότητας» μπορεί να βιώσει ένας νεόφερτος!

Για την απώλεια του Σίμου Τριπόδη (1932-2017) είμαι σίγουρος ότι θα ειπωθούν και θα γραφτούν πολλά, μιας και ήταν δημόσιο πρόσωπο, στέλεχος της αριστεράς και της τοπικής διοίκησης, για πάνω από 50 έτη.

Τα τελευταία χρόνια πάρα πολλοί μαθητές από πολλά σχολεία της Ελλάδας έχουν πάρει μέρος στα γυρίσματα μαθητικών ταινιών μικρού μήκους. Οι περισσότερες από αυτές είναι καλογυρισμένες και το θέμα τους αντανακλά τους προβληματισμούς που έχουν κατά καιρούς παιδιά έφηβοι σχετικά με το σχολείο, την κοινωνία και την ηλικία τους.

Γεννήθηκα το 1922 στους Φούρνους και σε ηλικία τεσσάρων ετών έφυγα μαζί με τους γονείς μου για την Ικαρία. Όταν φθάσαμε εκεί, μείναμε στον Εύδηλο σε ένα χωριό στην άλλη άκρη του νησιού.

Ο Δημήτρης Θέμελης, ένας μεγάλος καλλιτέχνης, πολυγραφότατος μουσικοσυνθέτης, μουσικολόγος της δυτικής και ελληνικής παραδοσιακής μουσικής, βιολιστής και μεγάλος παιδαγωγός, έφυγε από την ζωή στις 11 Ιουνίου στην Θεσσαλονίκη, στην πόλη που γεννήθηκε πριν 86 χρόνια.

Την Κυριακή 11 Ιουνίου παρακολουθήσαμε με αμείωτο ενδιαφέρον την μουσικοχορευτική παράσταση «Αλλού βαρούν τα όργανα, αλλού χορεύει η νύφη», που παρουσίασε ο Πανικάριος Σύλλογος «Άρτεμις Ταυροπόλος» στο θέατρο Κιβωτός.

Στις 13 Μαΐου, στο πλαίσιο των μαθημάτων Περιβαλλοντικής Γεωγραφίας και Οικογεωγραφίας της Μεσογείου ολοκληρώθηκε μια εποικοδομητική και γεμάτη γνώσεις σειρά διαλέξεων, καθώς βάση αυτής προγραμματίστηκε μια έρευνα, με στόχο την βιωματική μάθηση πάνω στα ιδιαίτερα οικοσυστήματα ενός μοναδικού ελληνικού νησιού, όπως είναι αυτό της Σαπφούς.

Με λένε Λένα, είμαι ελληνικής καταγωγής και τώρα ζω στην Αμερική. Ελπίζω να βρω την οποιαδήποτε πληροφορία σχετικά με την ηλικιωμένη γυναίκα των φωτογραφιών (η αριστερή φωτογραφία είναι του 1959), το όνομα της οποίας ήταν Άννα.

Θετικά είναι τα αποτελέσματα της πολύμηνης έρευνας που πραγματοποιήθηκε σε δείγμα σπιτιών της Ικαρίας ακόμα μάλιστα και στις περιοχές γύρω από τις ραδιούχες ιαματικές πηγές. Σύμφωνα με την έρευνα, οι συγκεντρώσεις ραδονίου στο σύνολο των σπιτιών που μετρήθηκαν δεν υπερβαίνουν ούτε τα πιο αυστηρά όρια, όπως αυτά καθορίζονται από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας.

Η αλήθεια είναι πως ο μεγαλύτερος μου έρωτας ήταν πάντα το νησί. Aς ήμουν και «ξενάκι», σχετικό κi αυτό! Ναι, δεν έζησα ποτέ εκεί κi ακόμα και η πιο χαρακτηριστική «Καριωτίνα» που ξέρω, το Ευτυχιώ μας - η γιαγιά, δηλαδή η μικρή Ευτυχία γιατί μεγάλη ήμουν εγώ!- έφυγε κορίτσι σχεδόν για την Αλεξάνδρεια.

Σελίδες