παρουσιάσεις

ikariamag |
παρουσιάσεις
Ένας μοναχικός Κούρος βυθισμένος στη Σάμο (video)

Πριν ένα χρόνο, μια ομάδα Σαμιωτών, αποφάσισαν να κάνουν κάτι που συνηθίζεται ιδιαίτερα στη Μεσόγειο με σκοπό να ενισχύσουν τον καταδυτικό τουρισμό. Το αποτέλεσμα, σήμερα, εντυπωσιάζει.

Πετύχαμε την παραπάνω φωτογραφία να συνοδεύει την σχετική ανάρτηση στην FB σελίδα των Bluezones από όπου και βρήκαμε τη συνταγή για τα φασόλια! Παρόλο όμως που δε δείχνει φασόλια (το προσέξατε;) πληροφορηθήκαμε και για την αναφορά από τους Sunday Times. Οπότε σκεφτήκαμε να την μοιραστούμε μαζί σας! Καλή όρεξη! H μετάφραση είναι του ikariamag.gr.

Ένα πολύτιμο εργαλείο στα χέρια των αναρριχητών που επισκέπτονται το νησί της Ικαρίας για να ανακαλύψουν ένα νέο, πολλά υποσχόμενο αναρριχητικό παράδεισο! Σε εύχρηστο μέγεθος και σε 2 γλώσσες (ελληνικά- αγγλικά) ο οδηγός περιλαμβάνει 300 διαδρομές boulder που έχουν διανοιχθεί εως σήμερα στις περιοχές Άγιος Ισίδωρος, Πέζι, Πρινέ, Μαύρη, Μαυριάνου, Κάλαμος, Ακρωτήρι, Μαγγανίτης.

Μας μάγεψε στο Δημοτικό Κινηματογράφο Αγίου Κηρύκου και καταλάβαμε πολύ καλά γιατί έχει χαρακτηριστεί ως μία από τις πιο εκφραστικές και αισθαντικές φωνές. Λιτή αλλά πολύ εκφραστική με τον εκπληκτικό Τάκη Φαραζή να την συνοδεύει στο πιάνο.

Φούρνοι, Θύμαινα κι ένα μικρό σύμπλεγμα μικρών ακατοίκητων νησιών και βραχονησίδων μεταξύ Σάμου και Ικαρίας, με κρυστάλλινα νερά, δαντελωτές παραλίες και πολύχρωμα ηλιοβασιλέματα, είναι τα νησιά που αποτελούν τους Φούρνους Κορσεών και έχω πολλά νόστιμα να σας πω…

Ο Peter Molz επισκέφτηκε το νησί μας την Άνοιξη μέχρι τις αρχές του καλοκαιριού και μας δίνει μία πρόγευση του υλικού που κατέγραψε. Τον ευχαριστούμε που μας παραχώρησε την άδεια να αναδημοσιεύσουμε το βίντεο του.

Στη λίστα του ikariamag.gr μπορείς να μετρήσεις 34 (!) πανηγύρια μόνο για τον μήνα Αύγουστο σε όλο το νησί. Πέρα, όμως, από την πληθώρα επιλογών, τα ξακουστά πανηγύρια της Ικαρίας διαθέτουν ιδιαιτερότητες που τραβούν ακόμα και τους λιγότερο μυημένους στη διονυσιακή τους ατμόσφαιρα σε πολύωρο γλέντι μέχρι τελικής πτώσης.

Είχα καιρό να «συναντήσω» (αλλά όχι και να έρθουν στο νου μου, καθώς συμβαίνει συχνά) τους συγκεκριμένους στίχους του Ικάριου Ποιητή Στέλιου Λύκου. Είναι το ποίημα Πολυτεχνείο 1973, από την ποιητική συλλογή «Πέτρα και Θάλασσα», που υπάρχει και στην παρούσα έκδοση. Η πρώτη φορά ήταν πολλά πολλά χρόνια πριν, όταν, παιδί ακόμα, έπεσε στα χέρια μου η πρώτη του συλλογή.

Ούτε ο Ίκαρος ήξερε, όταν γλίτωσε απ’ τον λαβύρινθο πετώντας μαζί με τον πατέρα του ψηλά προς τον ήλιο, πως αγνάντευε για τελευταία φορά τον κόσμο, τα βουνά, και τις κοιλάδες, πως δεν θα ξανάγγιζε το νερό, τη γη, τη φωτιά, το φως του ήλιου. Γι’ αυτό, κουνώντας τις φτερούγες που ήταν στερεωμένες με κερί στο κορμί του, ανέβηκε όσο μπορούσε πιο ψηλά στον ουρανό.

Το νησί με τα άφθονα νερά, τις απόκρημνες πλαγιές και το υψηλότερο προσδόκιμο ζωής στην Ελλάδα μας υποδέχεται με μία πρωτοφανή νηνεμία και ένα πανηγύρι. Τη νηνεμία θα την εκτιμήσουμε αργότερα, όταν η θάλασσα-καθρέφτης δώσει τη θέση της στα αφρισμένα κύματα και οι σέρφερ επιστρέψουν στην αμμώδη παραλία της Μεσαχτής.

Στην αρχή του καλοκαιριού οι οργανωτές των παραδοσιακών πανηγυριών έδειχναν διστακτικοί. «Μήπως να μη γίνουν φέτος, που ο κόσμος δεν έχει λεφτά;» ή (με δεδομένο ότι τα λιγοστά κέρδη διατίθενται σε έργα ή άλλες ανάγκες του κάθε χωριού) «να ρίξουμε τις τιμές, αλλά θα μείνει κάτι;».

Σελίδες

ikariaki-agora.gr