ikariamag | ελεύθερες πτήσεις - του Γιάννη Κέφαλου

Ο Γιάννης Κέφαλος γεννήθηκε τη χρονιά που πέθανε ο Τόμας Έλιοτ και με αυτόν τον τρόπο έφερε σε ισορροπία τη μεγάλη απώλεια ενός ξεχωριστού πνεύματος. Είναι πάντοτε busy, οι ασχολίες του δεν τελειώνουν ποτέ. Είναι πρόεδρος του συλλόγου για την προστασία της κίτρινης πυγολαμπίδας, έχει και απόχη. Είναι αντιπρόεδρος του σωματείου για την αναπαραγωγή της σπάνιας αλεπούς, εκείνης της πονηρής. Δεν το ομολογεί ποτέ γιατί φοβάται μην τον χαρακτηρίσουν καρεκλοκένταυρο και διπλοθεσίτη. Όταν έχει όρεξη για πλάκα, παίζει μαξιλαροπόλεμο γιατί το paintball είναι αμερικανόφερτο και βάρβαρο για τα γούστα του. Λατρεύει το σουφικό και τους μανίτες και δεν τρώει ποτέ γρήγορο φαγητό.

του Γιάννη Κέφαλου

Ο επίμονος κηπουρός, δηλαδή ο Σαμαράς που λύσσαξε να ψηφίσουμε, δε θα δρέψει τους πολυπόθητους καρπούς. Η Διαμαντοπούλου και ο Παπουτσής έβαλαν στο αυτοκίνητο κουβαδάκι, φτυάρια και ρακέτες και ετοιμάζονται για εκδρομή. Ούτως ή άλλως δεν έχουν αντικείμενο, μόνο λίγο πονοκέφαλο. Στον αργόσχολο πλέον Πάγκαλο δεν έχουν πει κουβέντα, πρώτον δε χωράει στο αυτοκίνητο και δεύτερον θα τους φάει όλο το κολατσιό.

23/04/2012 - 00:04Ο Γολγοθάς μας

Περιμέναμε τις μέρες του Πάσχα με μεγάλο ξεσηκωμό, εσωτερικό. Και οι «άλλοι» τις περίμεναν με περισσότερη λαχτάρα. Εδώ στο νησί, όλοι μας, πέρα από τις προετοιμασίες και οι υπόλοιποι στη μεγάλη στεριά, συγγενείς και φίλοι, μετρούσαμε από την αρχή της Σαρακοστής για το αντάμωμα.

Κινητό με επιδότηση, αυτοκίνητο με απόσυρση, ταξίδι με εορτοδάνειο. Ακριβά ρούχα με πιστωτική κάρτα, δήθεν χωρίς τόκους, ηλεκτρικές συσκευές με χαρισμένο το ΦΠΑ. Κάναμε ακριβότερη την καθημερινότητά μας δημιουργώντας τεχνητές ανάγκες με την ψευδαίσθηση ότι ξοδεύουμε λιγότερα από την πραγματική αξία αυτού που θέλαμε να αποκτήσουμε.

Το πρώτο βήμα για να αντιμετωπίσουμε ένα πρόβλημα είναι να το αναγνωρίσουμε και να το αποδεχτούμε. Αυτό μας βοηθάει να νιώσουμε καλύτερα με τον εαυτό μας και με τους άλλους. Η λύση δε βρίσκεται μακριά αλλά μέσα μας. Χρειάζεται επικοινωνία με τον εαυτό μας, χρειάζεται να μην φοβόμαστε τα συναισθήματά μας.

Στην εφηβεία άρχισα να φλερτάρω τις επίσης έφηβες κοπέλες τις Ικαριάς. Το πρώτο χτυποκάρδι ήταν για Καριωτίνα, η πρώτη κοπέλα που ερωτεύθηκα καταγόταν κι αυτή από το νησί.

Αγαπητέ μου αϊ-Βασίλη, με λένε Κώστα. Είμαι αυτός που ντρέπεται για την καταγωγή του και την κρύβει, ελπίζω να με θυμάσαι από πέρσι. Τη χρονιά που πέρασε δεν ήμουν πολύ καλός, ύστερα όμως από μια μικρή έρευνα που έκανα διαπίστωσα ότι ήμουν λιγότερο καθίκι από τους υπόλοιπους. Άρα σου στέλνω τα αιτήματά μου χωρίς τύψεις.

Τελευταία, με τις αμέτρητες συζητήσεις και διαπιστώσεις για το πόσο πίσω γυρνάμε προσπάθησα να πάω πίσω στο χρόνο και να βρω κάτι από εκείνη την εποχή που να είναι πολύ ευχάριστο. Ήθελα να βάλω τα δάχτυλα κάπου, να σκαλίσω και να βγει στην επιφάνεια η αισιοδοξία και πλούσια συναισθήματα.

01/12/2011 - 00:21Ουράνιο τόξο

Οδηγείς. Θεωρητικά τουλάχιστον γιατί βρέχει ακατάπαυστα οπότε στην πράξη προχωράς σημειωτόν. Γυαλιστεροί λιγδιασμένοι δρόμοι και η απόλυτη εντύπωση του βάλτου. Βαλτώνεις, δεν πηγαίνεις πουθενά, γενικώς. Σκέφτεσαι τι σου φταίει, τι σε φθείρει, τι σε σώνει.

Πριν μπω στην εφηβεία και κυριαρχήσει η λωλάδα που χαρακτηρίζει τη συγκεκριμένη φάση της ζωής μας λάτρευα όλες τις δουλειές που είχαν σχέση με τις καλλιέργειες και τα ζώα. Ήξερα να κλαδεύω και να μπολιάζω, μάλιστα ο πάππους μου έλεγε πάντα με καμάρι ότι «έπιανε» το χέρι μου.

04/11/2011 - 00:04Η ζυγαριά

Ωραίοι ως Έλληνες. Αυτό τουλάχιστον δείχνει ο καθρέφτης μας. Με τη διαφορά ότι αυτός δεν καταγράφει ένα μετρήσιμο μέγεθος αλλά μία οφθαλμαπάτη. Αυτό που χρειάζεται είναι ένα διαφορετικό όργανο.

Σελίδες