ikariamag | ελεύθερες πτήσεις - της Θεοδοσίας Καρίμαλη

Η Θεοδοσία Καρίμαλη είναι μια Ικαριώτισσα που γεννήθηκε και μεγάλωσε στα δυτικά προάστια της Αθήνας. Είναι Ταύρος, σε υαλοπωλείο ενίοτε, με ωροσκόπο Τοξότη, να μη σου τύχει δηλαδή. Έχει καταγωγή από την Πέρα Μεριά μέχρι την Προεσπέρα και είναι μόνιμος κάτοικος στο νησί σταθερά απο το '07 και εκ περιτροπής από το '99. Έχει σπουδάσει κλασσικό πιάνο και παραδοσιακή μουσική, είναι παντρεμένη από τότε που θυμάται τον εαυτό της και έχει δύο παιδιά. Της αρέσει να φτιάχνει κήπους και λουλούδια, να μαγειρεύει, να τραπεζώνει φίλους και να συζητάει περί πολιτικής. Απεχθάνεται τις διαίτες, τις κρέμες προσώπου, τις κολώνιες, το σιδέρωμα, τις πλαστικές καρέκλες, τα ψεύτικα λουλούδια και τη ζώη μακριά απο την Ικαρία.

της Θεοδοσίας Καρίμαλη

Είχα άγχος. Πάλι. Εντάξει, όχι πολύ αλλά όπως και να το κάνουμε πήγαινα να δω μια παράσταση που εν μέρη την είχα γράψει κι εγώ! Δεν είχα φανταστεί ποτέ ότι θα το ζήσω αυτό. Ψέματα, το είχα φανταστεί.

Τωρα μεταξύ μας, για να λέμε αλήθειες, δεν είμαστε όλοι και πολύ νοικοκύρηδες. Εντάξει, υπάρχουν φωτεινές εξαιρέσεις, αλλά είναι λίγες και δυστυχώς αυτό φαίνεται και είναι κρίμα και μας χαντακωνει όλους.

Ήξερα πως πρέπει να φύγω. Ήταν επιτακτικό. Είχα, όπως πάντα, ανειλημμενες υποχρεώσεις και άλλα τέτοια πιεστικά πράγματα. Ήταν όμως Κυριακή του Θωμά, ο κόσμος προβλεπόταν πολύς και το ταξίδι ταλαίπωρο. Έλπιζα πως δεν θα έβρισκα εισητήριο, αλλά βρήκα. Και πήγα στο λιμάνι με την τσαντουλα μου, της μιας αλλαξιάς, για άλλο ένα ταξίδι αστραπή.

Η αλήθεια είναι, και θέλω να το ομολογήσω αυτό, ακόμα κι αν θεωρηθεί από κάποιους αταίριαστο στο προφίλ του μέσου μόνιμου Ικαριώτη, ότι αρκετες φορές κυριεύομαι από άγχος. Όσο κι αν χαλάω τη γραφικότητα μου λοιπον, ως καριωτινα ανέμελη και χαλαρή...

Το είχα καταλάβει απο την αρχή. Φαινόταν. Δεν είχα κοιτάξει τον καιρό. Τι νόημα είχε άλλωστε, έπρεπε να πάω κάτω, έπρεπε να φύγω όπως και δήποτε. Φυσούσε και στην Αθήνα πολύ. Φαντάσου.

Δεν πάει πολύς καιρός που μπήκα στο πλοίο μαζί με εναν πολύ καλό φίλο. Είναι απο εκείνα τα ταξίδια που ξέρεις πως θα κουβεντιάσεις μέχρι τελικής πτώσεως. Ξεκινήσαμε λοιπόν και τα λέγαμε, και τα λέγαμε, και τα ξαναλέγαμε, και βρήκαμε και άλλους δυό και τα είπαμε και μ' αυτούς..

21/04/2016 - 12:30Το χορτόκομμα

Είναι αυτή η εποχή ακριβώς, που πρέπει να κάνεις αυτή τη δουλειά. Το χορτόκομμα. Πρέπει να χορτοκόψεις. Γιατί τα χόρτα έχουν φτάσει το μισό μέτρο (μη σου πω το ένα), γιατί δεν ξεχωρίζεις πια τα λουλούδια μέσα στο παρτέρι, γιατί πνιγήκανε τα κρεμμυδάκια σου από τις ξινίδες, τις τσουκνίδες και τις λοιπές αγριάδες.

Κάποτε εν το μέσω του τριωδίου, στην Αθήνα στο κεντρο, δυο Καριωτίνες, προσπαθούσαν να εξηγήσουν σε μια Κερκυραία τι σημαίνει "ντύνομαι μουτσουνάρης".
Εκείνη έδειχνε να το διασκεδάζει χώρις όμως και να πολυκαταλαβαίνει την όλη διαδικασία. Ρωτούσε τι στολές φοράνε, ποια μέρα της αποκριάς βγαίνουν, πόσο καιρό πριν το προετοιμάζουν, πόσα άτομα ειναι το γκρουπ, σε ποιο μέρος γινεται το event, για να παρει απαντήσεις που δεν περίμενε.

- Δεν τον θέλω αυτόν, είναι ναυτικός! Ούτε τον γιο του γείτονα, τον ξέρω απο τόσο δα.
- Και ποιον θέλεις, βρε Λούλα;
- Ε τι να σας πω, βρείτε μου έναν ψηλό και όμορφο. Έναν ψηλό και όμορφο θέλω!

Τελικά είμαστε νησιώτες με όλη τη σημασία της λέξης; Συνδυάζουμε βουνό και θάλασσα, αλλά προς τα που γέρνουμε περισσότερο; Παρακάτω θα αναφερθώ σ' ένα αρκετά μεγάλο ποσοστό συμπατριωτών μας, που σε αυτό περιλαμβάνονται και άτομα του στενού οικογενειακού και φιλικού μου κύκλου, που ή θάλασσα, πέρα από ωραία θέα και υδάτινο δρόμο προς την πρωτεύουσα, θεωρούν και το πιστεύουν πως δεν έχει κάτι άλλο να τους προσφέρει.

Σελίδες