ikariamag | ελεύθερες πτήσεις

Μια ιστορία αφιερωμένη σε όλες τις Καριωτίνες

Η Eλένη γεννήθηκε περίπου του 1920 σ΄ένα χωριό της δυτικής Ικαρίας. Όπως όλα τα επαρχιωτόπουλα της εποχής εκείνης, ακολούθησε πολύ μικρή τον δρόμο της προσφυγιάς και βρέθηκε στις αρχές του 30 εργάτρια στα εργοστάσια της Νέας Ιωνίας στην Αθήνα.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο
22/02/2012 - 00:03Ψηφίστε Γόρδιο Δεσμό!

Το πρώτο βήμα για να αντιμετωπίσουμε ένα πρόβλημα είναι να το αναγνωρίσουμε και να το αποδεχτούμε. Αυτό μας βοηθάει να νιώσουμε καλύτερα με τον εαυτό μας και με τους άλλους. Η λύση δε βρίσκεται μακριά αλλά μέσα μας. Χρειάζεται επικοινωνία με τον εαυτό μας, χρειάζεται να μην φοβόμαστε τα συναισθήματά μας.
21/02/2012 - 12:08Ανεμογεννήτριες: Πράμνειο άσμα & άλλα πούλουδα ψυχής

Ισοπεδώνοντας τον Πράμνο, ένα μνημείο ιστορικό, γεωλογικό και περιβαλλοντικό θα σημάνει αυτομάτως και το πέρασμα από ένα ήδη εύθραυστο φυσικό σύστημα σε ένα άλλο ακόμη πιο ασταθές όπου καμιά περιβαλλοντική μελέτη δεν πρόκειται να αποτυπώσει και καμία γνωμοδότηση ειδικού δεν μπορεί να προβλέψει.
20/02/2012 - 10:19Τι κι αν 30ρισα, Μαμά δεν πάω πουθενά!

Όλα ξεκίνησαν πριν από περίπου 1 χρόνο και κάτι δηλαδή όταν κλείσαμε τα πρώτα μας άντα… πότε γίναμε 30; Πότε τελειώσαμε το σχολείο; Πότε παντρευτήκαμε; Πότε κάναμε παιδιά; (τα 2 τελευταία είναι ψέμα… χαχαχα).
17/02/2012 - 09:55Γιατί δεν παίζει πια κανείς;

Δεν ήσουν μικρός στην Ικαρία; Δε μαζευόσασταν κάθε καλοκαίρι όλα τα παιδιά του χωριού –και τα «αμερικανάκια»- και παίζατε μέχρι να σας τραβήξει η μάνα στο σπίτι από το αυτί; Δεν πήγαινες σε όποιον έβρισκες μπροστά σου να του ζητήσεις να έρθει στην ομάδα σου για να πολεμήσετε τους «άλλους» που όλο σας νικάνε;
16/02/2012 - 02:12Σαν έρχομαι στην Ικαριά, θέλω καλό ν’ ακούω

Ήθελα δήμαρχε καλέ, να σου ‘γραφα δυο λόγια / στην Ικαριά που έρχομαι είκοσι δύο χρόνια./Πρώτα συγχαρητήρια δια την εκλογή σου / που βγήκες πρώτος δήμαρχος στο όμορφο νησί σου.
Πρέπει να είσαι ειλικρινής σε ό,τι είχες τάξει/και όλες οι υποσχέσεις σου να γίνουνε και πράξη. /Βέβαια τα χρόνια είναι δύσκολα όπως μας έχουν φέρει / ο κόσμος οικονομικώς πολύ να υποφέρει.
15/02/2012 - 00:01Τι δουλειά έχει η Μέρκελ πρωινιάτικα στην Ικαρία;

Δευτέρα πρωί απολαμβάναμε με τον Στάθη τον καφέ μας σε μια καφετέρια στον Εύδηλο οπότε μπαίνει ένας τύπος και λέει στον υπάλληλο: «Γιάννη, έναν Μέρκελ γρήγορα».
14/02/2012 - 01:02Πώς να χτίσεις ένα σπίτι

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα κοριτσάκι. Το κοριτσάκι αυτό, όταν καμιά φορά τύχαινε να αρρωστήσει, έβλεπε κάτι όνειρα κακά, που τα λέμε εφιάλτες. Έβλεπε που λέτε, πως έχτιζε ένα σπίτι.
13/02/2012 - 00:20Κερδίζουμε στις εντυπώσεις

Μεγαλώνουμε σε ένα περιβάλλον που οι «ταμπέλες» τείνουν να ξεπεράσουν σε αριθμό αυτούς που κατηγοριοποιούν. Άλλη μια ενοχλητική αλήθεια είναι ότι η εντύπωση που δημιουργείται για ένα γεγονός είναι σήμερα το ίδιο σημαντική (αν όχι σημαντικότερη) με το τι πραγματικά συνέβη.
10/02/2012 - 01:30Φ

Στην ίδια πάντα γειτονιά μ’ ακολουθείς τα βράδια, / γέρνεις πάνω στις σκιές και κεντάς σκοτάδια. / Και σαν ξυπνήσω το πρωί τον καθρέπτη θα ζυγώσω, / κάγκελα μπροστά στα μάτια μου ξανά θα ανταμώσω.
09/02/2012 - 00:38Ήμασσαν τρεις ψυχεροί ελόου μας…

Ήμεσσαν κατάζακα, η αθράκα έκαιε, το λιοκόμπομα ηπόσωνε για ούλλους. Εκάμναμε χάζιν την φωτιά και πασκίζαμε να ζεστοκοπιθούμε. Ήμεσσα μαργωμένοι από την ψακάδα. Η αεροφιτσάδα του βουνού ακουότανε από τον αναφάντη. Ο ουρανός ηξεφουντανίστη, ήχασεν τα μπούτσα του και ηξεπατώθηκεγ καλά-καλά.

Σελίδες