ikariamag | ελεύθερες πτήσεις - του Κωνσταντίνου Βατούγιου

O Κωνσταντίνος Βατούγιος γεννήθηκε πριν ελάχιστα χρόνια και βαφτίστηκε στο Αμάλου επιβεβαιώνοντας τις φήμες για την αριστοκρατική προέλευση του επιθέτου του (Ντε Μπαντουγιόν). Σπούδασε Θέατρο, ασχολείται με τη διαφήμιση και τις ελεύθερες ώρες του πετάει…από το μπαλκόνι τούβλα στους γκρινιάρηδες του διαδικτύου. Έχει βάλει σκοπό να αδυνατίσει πριν φτιαχτεί ο δρόμος Κάλαμος-Νας και ζει με τη βεβαιότητα ότι το τελευταίο τραγούδι που θα ακουστεί πάνω στον πλανήτη ( ο οποίος θα καταστραφεί από τους ηλίθιους και όχι από τους -τόσο ενδιαφέροντες- κακούς) θα είναι κάποιο του Θεού Michael Jackson.

του Κωνσταντίνου Βατούγιου

Πολλές φορές, όταν δημοσιεύουμε μια ιστορία στις ελεύθερες πτήσεις, κάποιοι με ρωτούν; «Είναι αληθινή;». «Ναι, απαντώ, αλλα τι σημασία έχει;» Κάποιοι άλλοι με ρωτούν, «Είναι παλιά ή σύγχρονη;» Μα και πάλι, τι σημασία έχει;

Μεγάλη Πέμπτη πρωί, πολύ πρωί και ξεκίνησα από το Καρκινάγρι, δίπλα στον Φάρο του Κάβο Πάπα, να πάω στον άλλο... Φάρο της Ικαρίας! Ο λόγος, ένα email που έφτασε στο ikariamag.gr για την προσπάθεια που χρόνια τώρα γίνεται εκεί από ντόπιους κατοίκους, τον σύλλογο, τοπικές επιχειρήσεις, αλλά και τις δυσκολίες και τα εμπόδια που αντιμετωπίζουν. Την κατάσταση λίγο – πολύ την γνωρίζαμε.

Για το ζήτημα της ελεύθερης κατασκήνωσης έχουμε αναφερθεί αρκετές φορές στο ikariamag.gr. Και νομίζω με ψυχραιμία. Μάλιστα, ακριβώς πριν 2 χρόνια, είχαμε ανοίξει τον ΦΑΚΕΛΟ: ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ & ΙΚΑΡΙΑ και δώσαμε βήμα στις απόψεις όλων των πλευρών, τόσο αναγνωστών μας όσο και φορέων.

Όσο να πεις, είναι σοκαριστικό να βλέπεις το ακριβές όνομα σου να ταξιδεύει πίσω στον χρόνο. Αυτή ήταν και η πρώτη μου αντίδραση όταν ανακάλυψα σε κάποιο ράφι του πατρικού μου, καλά φυλαγμένο από τον πατέρα μου, το τετράδιο με τα δείγματα καλλιγραφίας του παππού μου, Κωνσταντίνου Χ. Βατούγιου (Κωσταράκι).

Δε θυμάμαι πού πρωτογνωριστήκαμε με τον Ηλία. Δεν πάνε δα και τόσα πολλά χρόνια αλλά είναι που κάνει τόσα πολλά και διαφορετικά πράγματα. Δεν τον προλαβαίνεις. Από αρχισυνταξία σε εκπομπές μαγειρικής και stand up comedy μέχρι εκπομπές στο Youtube και συγγραφή. Και στο τελευταίο ακόμα, τη συγγραφή, πάλι τόσα πολλά και διαφορετικά πράγματα κάνει:

Artεις Fest, Αθήνα, 2015. Εγκατάσταση: Whispers. Ένα σαλόνι, ο χώρος της αναμονής, της ενθύμησης, της επικοινωνίας, της συνάντησης, της μοναξιάς, υποδέχεται τη μνήμη. Ερειπωμένο, με παλιά έπιπλα, μια ανοιχτή βαλίτσα, ένα ζευγάρι παπούτσια. Καρτ ποστάλ και φωτογραφίες από τους Ικάριους πρόσφυγες και μετανάστες του πρώτου μισού του 20ου αιώνα.

Yπάρχουν κάποια πόρτες – ή και τρύπες- που τις ανοίγεις – ή πέφτεις μέσα- και σε βγάζουν κάπου αλλού. Σε μια άλλη εποχή, μια άλλη διάσταση, σε οτιδήποτε ξεφεύγει απο τις φωνές του έξω δρόμου. Συχνά, αυτή η πόρτα είναι ένα βιβλίο. Και τι ευτυχία όταν το βιβλίο αυτό πράγματι καταφέρνει να σε ταξιδέψει. Και είναι διπλή χαρά όταν το γράφει ένα πρόσωπο που γνωρίζεις και εκτιμάς.

Επιβιβάζομαι στη “Βενζίνα”, μία Πέμπτη του Σεπτέμβρη από το Καρκινάγρι για τον Άγιο Κήρυκο. Είναι το επιδοτούμενο δρομολόγιο που 3 φορές την εβδομάδα συνδέει Καρκινάγρι – Μαγγανίτη – Άγιο Κήρυκο και εξυπηρετεί τόσο τους επισκέπτες όσο και τους κατοίκους οι οποίοι μεταβαίνουν στην πρωτεύουσα του νησιού για να πάνε στην τράπεζα, σε δημόσιες υπηρεσίες, στο Νοσοκομείο, να κάνουν αγορές και ό,τι άλλο χρειάζονται. Το σημερινό μάλιστα δρομολόγιο, της Πέμπτης, μετά από αίτημα του Συλλόγου “Κάβο Πάπας” τροποποιήθηκε –από Τετάρτη- σε ημέρα και ώρα που να παραλαμβάνει ως ανταπόκριση, εκείνους που έρχονται στον Άγιο με το πλοίο της γραμμής.

Καλοκαίριασε πια για τα καλά και εν μέσω θερμών εξελίξεων επικαιρότητας, αναλύσεων και καυτών θερμοκρασιών, σκέφτηκα λίγο να σε δροσίσω: Θα σου παρουσιάσω βήμα βήμα την αγαπημένη μου συνταγή για Cheesecake!

Ο Μπαρμπα- Σταύρος από την Ικαρία, ανοίγει το καρνάγιο του τη δεκαετία του '60 στη Χώρα της Μυκόνου. Καραβομαραγκός, παντρεμένος με Μυκονιάτισσα. Καλός άνθρωπος και πρώτος μάστορας, αν και όχι ιδιαίτερα γρήγορος. Φυσικά αριστερός.

Σελίδες