ikariamag | ελεύθερες πτήσεις - της Birgit Urban

Η Μπίργκιτ Ούρμπαν είναι Γερμανικής καταγωγής. Έχει διαλέξει να εργάζεται στις Βρυξέλλες, στο Βέλγιο και να ζει στον Άγιο Κήρυκο, στην Ικαρία. Έχει ανεξάντλητη περιέργεια για τους ανθρώπους και τις ιστορίες τους, μεγάλη αγάπη για την ησυχία των βουνών και των κρυφών παραλιών της Ικαρίας και απολαμβάνει τις αυθόρμητες και μακροσκελείς συζητήσεις με φίλους, πίνοντας καφεδάκι. Μ’αυτά η Ικαρία την καλούσε για χρόνια και τελικά η Μπίργκιτ είναι έτοιμη να την ακούσει και να την ακολουθήσει. Για να την γνωρίσει σε βάθος, την φωτογραφίζει κατά τη διάρκεια των περιπάτων της. Κάπου-κάπου απολαμβάνει μια μηλόπιτα ή μια πάστα Black Forest. Η μεγαλύτερη πρόκληση γι’ αυτήν είναι να ακολουθεί το ρυθμό και να περιμένει…αλλά έχει διαλέξει την Ικαρία για Οδηγό της.

της Birgit Urban

Έχετε μάλλον βρεθεί σε παρόμοια θέση: Χριστούγεννα, η οικογένεια και οι φίλοι συγκεντρώνονται και όλοι προσπαθείτε να ενημερωθείτε για τα νέα των δικών σας, γύρω από το γιορταστικό τραπέζι.

Έβλεπα και ξανάβλεπα το ίδιο όνειρο: Ταξίδευα με λεωφορείο μέσα σ’ ένα άδειο και σκονισμένο τοπίο. Γκρίζες πέτρες και βράχια δίπλα στον κακοτράχαλο δρόμο που ακολουθούσαμε και στον ορίζοντα, μόνο ψηλά βουνά.

Κάθομαι στον καναπέ σιγοπίνοντας ένα τσίπουρο. Οι σταγόνες βροχής στο παράθυρό μου είναι μια τέλεια υπόκρουση για μια γκρίζα νύχτα του Νοεμβρίου. Θα προσπαθήσω να επικεντρωθώ σε αυτό το λευκό φύλλο χαρτιού. Μου ζητήθηκε να γράψω κάτι για τις «Ικαριώτικες μέρες στις Βρυξέλλες", κάτι προσωπικό, κάποια σημαντική μου εμπειρία.

16/10/2015 - 10:41Η συκιά

Η συκιά θα μπορούσε να είναι το σύμβολο του καλοκαιριού για ένα νησί του νοτιά. Μπορεί να ακούγεται τρελό, αλλά αυτό το δέντρο είναι πολύ σημαντικό για μένα. Βλέπετε, δεν το συναντώ συχνά, εκεί που ζω, στη βόρεια Ευρώπη. Κανονικά, ξέρω τα σύκα μόνο από το σούπερ μάρκετ, απ’ όπου μπορώ να τα αγοράσω σε μια πολύ ακριβή τιμή, χωρίς η γεύση τους να ανταποκρίνεται στην τιμή τους. Έτσι, όταν περνώ το καλοκαίρι στην Ικαρία και τριγυρίζομαι από συκιές, νοιώθω όπως η Εύα στον Παράδεισο.

Μια μέρα θα γεράσουμε, τουλάχιστον όσον αφορά στα χρόνια που περνούν και μετρούν στην ταυτότητα μας. Μπορεί να γίνουμε αδύναμοι, να έχουμε δυσκολία στο περπάτημα και να δυσκολευόμαστε στη διαχείριση της καθημερινότητάς μας.

Εχω καιρό που δεν τόχω κάνει... είναι τώρα κάμποσα χρόνια που δεν έχω γράψει ερωτικά γράμματα... και δεν έχω εμπειρία στο να μιλάω για την αγάπη μου δημόσια. Μα τώρα πρέπει να το κάνω....

Σελίδες