ikariamag | ελεύθερες πτήσεις - της Birgit Urban

Η Μπίργκιτ Ούρμπαν είναι Γερμανικής καταγωγής. Έχει διαλέξει να εργάζεται στις Βρυξέλλες, στο Βέλγιο και να ζει στον Άγιο Κήρυκο, στην Ικαρία. Έχει ανεξάντλητη περιέργεια για τους ανθρώπους και τις ιστορίες τους, μεγάλη αγάπη για την ησυχία των βουνών και των κρυφών παραλιών της Ικαρίας και απολαμβάνει τις αυθόρμητες και μακροσκελείς συζητήσεις με φίλους, πίνοντας καφεδάκι. Μ’αυτά η Ικαρία την καλούσε για χρόνια και τελικά η Μπίργκιτ είναι έτοιμη να την ακούσει και να την ακολουθήσει. Για να την γνωρίσει σε βάθος, την φωτογραφίζει κατά τη διάρκεια των περιπάτων της. Κάπου-κάπου απολαμβάνει μια μηλόπιτα ή μια πάστα Black Forest. Η μεγαλύτερη πρόκληση γι’ αυτήν είναι να ακολουθεί το ρυθμό και να περιμένει…αλλά έχει διαλέξει την Ικαρία για Οδηγό της.

της Birgit Urban

Αν προέρχεστε, όπως εγώ, από ένα αστικό περιβάλλον και προσπαθείτε να ζήσετε στην Ικαρία, μπορεί να αισθανθείτε σαν να προσπαθείτε να συγχωνεύσετε δύο διαφορετικούς γαλαξίες.

Νομίζω ότι μία από τις αρνητικές πλευρές γι’ αυτούς που δεν κατοικούν μόνιμα στην Ικαρία είναι το γεγονός πως όταν έρχονται πρέπει να μάθουν τα νέα με χρονοκαθυστέρηση. Και καθώς οι άνθρωποι προσπαθούν να συνοψίσουν, τι συνέβη ενώ ήσουν μακριά, μερικά νέα μπορεί να ξεχαστούν.

Τελικά, τα κατάφερα! Συμμετείχα στον τρύγο στην Ικαρία. Ονειρευόμουν αυτή τη στιγμή για πολύ καιρό, αλλά μέχρι στιγμής δεν το είχα καταφέρει, γιατί έφευγα πάντα από το νησί πριν από την έναρξη της συγκομιδής. Αλλά φέτος το είχα σχεδιάσει λεπτομερώς. Ήρθα αργότερα για να έχω την ευκαιρία να παραμείνω περισσότερο μέσα στον Σεπτέμβριο και όταν έφτασα ενημέρωσα τους πάντες, ότι τα χέρια μου προσφέρονται να εργαστούν εθελοντικά στον τρύγο.

Τον τελευταίο καιρό, η στιγμή που ξυπνώ και σηκώνομαι από το κρεβάτι το πρωϊ έγινε πολύ σημαντική για μένα. Είμαι στην Ελλάδα, στην Ικαρία και μένω σ’ένα μικρό διαμέρισμα στο κέντρο της πρωτεύουσας του νησιού, που ονομάζεται Αγιος Κήρυκος. Είμαι ευτυχισμένη όταν μπορώ να κοιμηθώ, γιατί κάνει πολύ ζέστη, ο κλιματισμός δεν λειτουργεί και το διαμέρισμα περιβάλλεται από τρεις στενούς δρόμους, έτσι που απολαμβάνω τις χαρές της καλοκαιρινής νύχτας μέχρι πολύ αργά.

Λοιπόν, θα σας διηγηθώ πώς μια τούρτα Black Forest γεννήθηκε στην Ικαρία! Είχα μόλις τελειώσει τη διακόσμηση του μικρού μου διαμερίσματος στην Ικαρία. Κρέμασα μερικά κάδρα, οργάνωσα την κουζίνα και τακτοποίησα το υπνοδωμάτιο. Τώρα ήμουν έτοιμη να νιώσω σαν στο σπίτι μου και να γνωρίσω τη γειτονιά. Το έχω κάνει αυτό μερικές φορές, σε διάφορα μέρη, σε διάφορες χώρες.

Όταν φθάνω στην Ικαρία μετατρέπομαι αμέσως σε κυνηγό. Όχι, δεν τρέχω στα βουνά πυροβολώντας κατσίκες, αλλά αφιερώνω τον χρόνο μου αναζητώντας προϊόντα που παράγονται στην Ικαρία. Όταν πρωτοείδα τη διαφήμιση «η Ικαρία ανήκει στις Blue Zones κι αυτό οφείλεται στις υγιεινές τροφές που οι άνθρωποι καταναλώνουν και έτσι ζουν τόσο πολύ», αποφάσισα να ψάχνω παντού όπου βρίσκομαι αυτές τις μυστικιστικές καλές τροφές.

Έχετε μάλλον βρεθεί σε παρόμοια θέση: Χριστούγεννα, η οικογένεια και οι φίλοι συγκεντρώνονται και όλοι προσπαθείτε να ενημερωθείτε για τα νέα των δικών σας, γύρω από το γιορταστικό τραπέζι.

Έβλεπα και ξανάβλεπα το ίδιο όνειρο: Ταξίδευα με λεωφορείο μέσα σ’ ένα άδειο και σκονισμένο τοπίο. Γκρίζες πέτρες και βράχια δίπλα στον κακοτράχαλο δρόμο που ακολουθούσαμε και στον ορίζοντα, μόνο ψηλά βουνά.

Κάθομαι στον καναπέ σιγοπίνοντας ένα τσίπουρο. Οι σταγόνες βροχής στο παράθυρό μου είναι μια τέλεια υπόκρουση για μια γκρίζα νύχτα του Νοεμβρίου. Θα προσπαθήσω να επικεντρωθώ σε αυτό το λευκό φύλλο χαρτιού. Μου ζητήθηκε να γράψω κάτι για τις «Ικαριώτικες μέρες στις Βρυξέλλες", κάτι προσωπικό, κάποια σημαντική μου εμπειρία.

16/10/2015 - 10:41Η συκιά

Η συκιά θα μπορούσε να είναι το σύμβολο του καλοκαιριού για ένα νησί του νοτιά. Μπορεί να ακούγεται τρελό, αλλά αυτό το δέντρο είναι πολύ σημαντικό για μένα. Βλέπετε, δεν το συναντώ συχνά, εκεί που ζω, στη βόρεια Ευρώπη. Κανονικά, ξέρω τα σύκα μόνο από το σούπερ μάρκετ, απ’ όπου μπορώ να τα αγοράσω σε μια πολύ ακριβή τιμή, χωρίς η γεύση τους να ανταποκρίνεται στην τιμή τους. Έτσι, όταν περνώ το καλοκαίρι στην Ικαρία και τριγυρίζομαι από συκιές, νοιώθω όπως η Εύα στον Παράδεισο.

Σελίδες